ΗΜΕΡΙΔΑ - Διοργάνωση: ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ
ΠΟΛΛΑΠΛΗ ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, Κριτική θεώρηση τοῦ Νέου Πολλαπλοῦ βιβλίου στὰ Ἑλληνικά Σχολεῖα.
ΑΙΘΟΥΣΑ EΚΔΗΛΩΣΕΏΝ ΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ, ΚΥΡΙΑΚΗ 4 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2026 - 16.30
Χρῆστος Παπασωτηρίου
δικηγόρος παρ’ Ἀρείῳ Πάγῳ
Νομική παρέμβαση
(διαβάζει ο Πρωτ. Ἰωἀννης Φωτόπουλος)
ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΟΣ ΜΑΘΗΤΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ ΝΑ ΠΡΟΣΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΤΟΥΣ ΠΑΙΔΕΙΑ ΣΥΜΦΩΝΗ ΜΕ ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΙΣ
Στὸ πλαίσιο τοῦ προγράμματος τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας γιὰ τὸ «πολλαπλὸ βιβλίο» παρουσιάσθηκαν τὰ σχετικὰ βιβλία, τὰ ὁποῖα οἱ ἐκπαιδευτικοὶ καλοῦνται νὰ ἐπιλέγουν πρὸς διδασκαλία τῶν μαθητῶν.
Ὅλως ενδεικτικῶς ἀναφέρεται ὅτι σὲ βιβλίο τῆς ΣΤ΄ Δημοτικοῦ καὶ εἰς ὅ,τι ἀφορᾶ τὸ μάθημα τῆς Κοινωνικῆς καὶ Πολιτικῆς Ἀγωγῆς, στὴν πρώτη ἑνότητα μὲ θέμα τὴν «ἑλληνικὴ οἰκογένεια», γίνεται μνεία στὴν «μεγάλη πολυμορφία» τῶν μορφῶν οἰκογενείας καὶ παρουσιάζονται διάφοροι τῦποι αὐτῆς. Ἀνάμεσά τους «καταγράφεται» εἰδικῶς ἡ «οἰκογένεια μὲ δύο γονεῖς τοῦ ἴδιου φύλου», ἐνῶ σὲ συναφῆ δραστηριότητα βιωματικῆς διδασκαλίας ὁ διδάσκαλος καλεῖται νὰ χωρίσει τοὺς μαθητὲς καθ’ ὁμάδες, προκειμένου ἑκάστη ἐξ αὐτῶν νὰ ἀναλάβει ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὴν παρουσίαση ἑνὸς τύπου ἐκ τῶν προβαλλομένων μορφῶν οἰκογενείας, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τὴν κατασκευὴ σχετικῆς ἀφίσας χρησιμοποιῶντας εἰκόνες καὶ φωτογραφίες. Παράλληλα, ἅπαντες οἱ μαθητὲς καλοῦνται νὰ ἀπαντήσουν σὲ ποιὰν κατηγορία ἀνήκει ἡ δική τους οἰκογένεια.
Πρόκειται ἀναμφίβολα γιὰ προωθητικὴ συνέχεια τῆς παρεισαγωγῆς στὴν ἑλληνικὴ νομοθεσία τῶν ἀντισυνταγματικῶν νόμων γιὰ τὰ σύμφωνα συμβιώσεως καὶ τοὺς γάμους μεταξὺ προσώπων τοῦ ἰδίου φύλου, οἱ ὁποῖοι νόμοι προσβάλλουν τὰ κρατοῦντα στὴν χώρα χρηστὰ ἤθη.
Ὡστόσο, τὸ περιεχόμενο τῶν βιβλίων καὶ τῆς ὑπὸ τοῦ κράτους παρεχομένης διδασκαλίας τῶν Ἑλληνοπαίδων εἶναι ἀκόμη σοβαρότερο ζήτημα ἀπὸ τὴν θέσπιση ἑνὸς ἀντισυνταγματικοῦ νόμου ὑπὸ τὴν δαμόκλειο σπάθη τῆς κομματικῆς πειθαρχίας ἣ δυσμενείας. Ἐν προκειμένῳ τὸ ἐρώτημα ποὺ ἀμέσως ἐγείρεται ἔγκειται στὸ ἂν δικαιοῦνται στὴν πράξη τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας καὶ οἱ ἐκπαιδευτικοὶ νὰ ἐπιλέγουν τέτοιου εἴδους βιβλία καὶ νὰ προωθοῦν στὰ δικά μας παιδιὰ τὶς συγκεκριμένες ἀπόψεις ποὺ θίγουν τὰ διαχρονικὰ καὶ ἰσχυρὰ οἰκογενειακὰ ἤθη, πρότυπα καὶ θεσμοὺς ποὺ ἔχουν καθιερωθεῖ ἐπίσημα μὲ ἀκαταλύτους νόμους καθ’ ἅπαντα τὸν ἱστορικὸ ἑλληνικὸ χῶρο, ἐδῶ καὶ χιλιετίες.
Παρέλκει νὰ ἐπισημάνωμε τὸ διαχρονικὸ περιεχόμενο τῶν ἐν Ἑλλάδι κρατούντων χρηστῶν ἠθῶν, ὅπως ἔχει διαμορφωθεῖ ἐπὶ τῆ βάσει τῶν διδαχῶν τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου καὶ δὴ ἐν σχέσει μὲ τὴν θανάσιμη ἁμαρτία τῆς ὁμοφυλοφιλίας.
Ἡ ἀπάντηση λοιπὸν στὸ συγκεκριμένο ἐρώτημα εἶναι ὅτι οὐδὲν τέτοιο δικαίωμα ἔχει τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας οὔτε καὶ οἱ ἐκπαιδευτικοὶ δικαιοῦνται ὑπὸ τὸ πρόσχημα τάχα τῆς διδασκαλίας νὰ προωθοῦν στοὺς Ὀρθοδόξους Ἑλληνόπαιδες ἕνα ἀσύμβατο πρὸς τὰ χρηστά μας ἤδη πρότυπο οἰκογενείας. Ἡ διδασκαλία αὐτὴ ἀποβαίνει παράνομη, ἀκριβῶς ἐπειδὴ παραβιάζει ἀντίθετο κατοχυρωμένο στὸν Νόμο δικαίωμα τῶν γονέων νὰ προσλαμβάνουν τὰ τέκνα τους παιδεία σύμφωνη ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον μὲ τὶς θρησκευτικὲς καὶ ἠθικὲς πεποιθήσεις των ποὺ προβλέπεται σὲ ὑπερνομοθετικῆς ἰσχύος διατάξεις τοῦ διεθνοῦς δικαίου, οἱ ὁποῖες ἔχουν καταστεῖ νόμοι τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους.
Εἰδικώτερα, σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρο 18 παράγραφος 4 τοῦ Διεθνοῦς Συμφώνου περὶ τῶν ἀτομικῶν καὶ πολιτικῶν δικαιωμάτων ποὺ κυρώθηκε ὑπὸ τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων διὰ τοῦ νόμου 2462/ 1997 (ΦΕΚ Α΄ 25), ὁρίζεται ἐπὶ λέξει ὅτι «Τὰ Συμβαλλόμενα Κράτη στὸ παρὸν Σύμφωνο ἀναλαμβάνουν τὴν ὑποχρέωση νὰ σέβονται τὴν ἐλευθερία τῶν γονέων ἢ τῶν νομίμων κηδεμόνων, νὰ φροντίζουν γιὰ τὴ θρησκευτικὴ καὶ ἠθικὴ ἀγωγὴ τῶν παιδιῶν τους σύμφωνα μὲ τὶς πεποιθήσεις τους».
Τὸ ἴδιο αὐτὸ δικαίωμα τῶν Ἑλλήνων γονέων κατοχυροῦται καὶ στὸ ἄρθρο 13 παράγραφος 3 τοῦ Διεθνοῦς Συμφώνου περὶ τῶν κοινωνικῶν, μορφωτικῶν καὶ οἰκονομικῶν δικαιωμάτων ποὺ κυρώθηκε ὑπὸ τῆς Βουλῆς διὰ τοῦ νόμου 1532/ 1985 (ΦΕΚ Α΄ 45), διά τοῦ ὁποίου αὐτολεξεὶ ἐπιτάσσεται ὅτι: «Τὰ συμβαλλόμενα κράτη ἀναλαμβάνουν τὴν ὑποχρέωτη νὰ σέβονται τὴν ἐλευθερία τῶν γονέων καί, ἐνδεχόμενα, τῶν νόμιμων κηδεμόνων, νὰ (…) ἐξασφαλίζουν τὴ θρησκευτικὴ καὶ ἠθικὴ μόρφωση τῶν παιδιῶν τους σύμφωνα πρὸς τὶς ἴδιες τους πεποιθήσεις».
Ἐπίσης, ἡ ὑπὸ ἐλεγχον συμπεριφορὰ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας καὶ δὴ ἡ μέσῳ τῆς ἐκπαιδευτικῆς διαδικασίας ἐπιβολὴ στὰ τέκνα τῶν Ὀρθοδόξων οἰκογενειῶν τῆς ἐπίμαχης δοξασίας ὅτι συνιστᾶ τῦπον οἰκογενείας ἡ συνάφεια μεταξὺ προσώπων τοῦ ἰδίου φύλου, παραβιάζει κατάφωρα καὶ τὸ προβλεπόμενο στὸ ἄρθρο 18 παράγραφοι 1 καὶ 2 τοῦ ὡς ἄνω Διεθνοῦς Συμφώνου γιὰ τὰ Ἀτομικὰ καὶ Πολιτικὰ Δικαιώματα δικαίωμα τόσο τῶν μικρῶν μαθητῶν, ὅσο καὶ τῶν γονέων τους, νὰ ἐκδηλώνουν τὴν θρησκεία καὶ τὶς πεποιθήσεις τῆς δικῆς τους ἀποκλειστικῶς ἐπιλογῆς ἀνὰ πᾶσα πτυχὴ τῆς παρεχομένης στὸ σχολεῖο διδασκαλίας καὶ νὰ μὴ ὑπόκεινται τὰ παιδιά τους σὲ καταναγκασμὸ ποὺ θὰ ἠδύνατο νὰ παρεμποδίσει τὴν συγκεκριμένη ἐλευθερία τους. Τέτοιον δὲ καταναγκασμὸ συνιστᾶ κατ’ ἐξοχὴν ἡ ἐπιβολὴ στοὺς μαθητὲς τῆς παρακολουθήσεως καὶ ἀφομοιώσεως μιᾶς τέτοιας διδαχῆς.
ΜΕΣΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΕΚΝΩΝ ΤΟΥΣ
Οἱ γονεῖς μποροῦν νὰ ἀσκήσουν τὰ προαναφερθέντα νόμιμα δικαιώματά τους ἐνώπιον τῶν ἁρμοδίων Δικαστηρίων ἐπικαλούμενοι συνάμα καὶ τὸ δικαίωμα τῆς προσωπικότητος τῶν ἰδίων, καθὼς καὶ τῶν τέκνων τους, δεδομένου ὅτι ἡ συγκεκριμένη περίπτωση συνιστᾶ βάναυση προσβολὴ κυρίως τῆς προσωπικότητός τους καὶ δὴ μίας ἐκ τῶν πλέον σημαντικῶν της ἐκφάνσεων, αὐτῆς τῆς θρησκευτικῆς τους ἐλευθερίας καὶ συνειδήσεως ποὺ ἀποτελεῖ δομικὸ στοιχεῖο τῆς προσωπικῆς ταὐτότητος ἑκάστου Ἕλληνος Ὀρθοδόξου καὶ ὡς ἐκ τούτου εὑρίσκεται κυριολεκτικῶς μέσα στὸν πυρῆνα τῆς ἀνθρωπίνης ἀξίας καὶ προσωπικότητος, ἡ ὁποία ὀφείλει νὰ γίνεται σεβαστὴ καὶ νὰ προστατεύεται εἰδικῶς ἀπὸ τὰ δικαστήρια, ὁσάκις προσβάλλεται, σύμφωνα μὲ τὴν ῥητὴ ἐπιταγὴ τῶν ἄρθρων 2 παρ. 1, 5 παρ. 1, 25 παρ. 1 καὶ 20 παρ. 1 τοῦ Συντάγματος.
Τὰ ἔνδικα βοηθήματα ποὺ ἔχουν στὴν διάθεσή τους οἱ θιγόμενοι πολῖτες καὶ τὰ τέκνα των γιὰ τὴν προστασία τους ἀπὸ τὴν συγκεκριμένη προσβολὴ τῆς προσωπικότητός τους εἶναι ἡ αἴτησις ἀσφαλιστικῶν μέτρων καὶ ἡ ἀγωγὴ περὶ προσβολῆς τῆς προσωπικότητος, ποὺ περιλαμβάνει τὴν ἀξίωση περὶ ἄρσεως τῆς προσβολῆς καὶ τῆς παραλείψεώς της στὸ μέλλον, καθὼς καὶ ἀξίωση ἀποζημιώσεως, ἐναντίον τόσο τοῦ Ὑπουργοῦ Παιδείας, ὅσον καὶ τῶν προσώπων, συγγραφέων καὶ ἐκδοτικῶν οἴκων ποὺ ‘ἐξεπόνησαν’ τὰ ἐπίμαχα βιβλία.
Φρονοῦμεν ὅτι ἡ συγκεκριμένη ἄδικη συμπεριφορὰ τυγχάνει ἰδιαζόντως σοβαρή, ὅσο καὶ βάναυση, καθ’ ὅσον στοχεύει κατ’ εὐθείαν στὴν καρδία μικρῶν καὶ ἐντελῶς ἀνυπερασπίστων παιδιῶν καὶ γι’ αὐτὸ οἱ γονεῖς ὀφείλουν εἰς ἐνάσκησιν τοῦ καθήκοντος τῆς γονικῆς τους μέριμνας, νὰ γρηγορήσουν καὶ νὰ περιφρουρήσουν τὴν ψυχικὴ καὶ ἠθικὴ ἀκεραιότητα τῶν τέκνων τους καταφεύγοντας ἄμεσα ἐνώπιον τῶν Δικαστηρίων.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ
