Πατήρ Σαράντης

  • «Παπά Σαράντης, πρότυπο Ἱερωσύνης καὶ Πατρότητος», ὁμιλία τοῦ π Ἰωάννου Φωτοπούλου 12/02/2023

     

     

  • Ἀρχιμ. Σαράντης Σαράντος: Σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στά Σχολεῖα:ἀγωγή ἤ χειραγώγηση;

     

    Εἶναι ὁλοφάνερη ἡ βιασύνη, μᾶλλον δέ ἡ μανία τοῦ νεοταξικοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ γιά νά πραγματοποιήσει τό συντομότερο τά παγκοσμιοποιητικά του  σχέδια.

    Ἀπό ἀρκετές δεκαετίες δέν κρύβει τά σχέδιά της ἡ Νέα Τάξη πραγμάτων γιά νά ἐπιβάλει παντοῦ ἀλλά καί στή χώρα μας ἑνιαῖες ἑνότητες στή γνώση.  Εἰσάγει τή «νέα γνώση» στά ἤθη καί ἔθιμα, στήν ἐπιστήμη, στίς κοινωνικές δομές, στά ἰδεολογικά ρεύματα.  Κατασκευάζει δικά της ἰδεολογήματα καί μέσῳ τοῦ ἰσχυροῦ Οἰκουμενισμοῦ προσπαθεῖ νά ὁμογενοποιήσει τίς χριστιανικές ὁμολογίες γιά νά ἁπλοποιηθοῦν οἱ διαδικασίες πανθρησκειακῆς ἑνοποίησης ὅλων τῶν ἀνθρώπων κάτω ἀπό μιά ἐλεγχόμενη «θρησκεία», πιστεύοντας οὐσιαστικά σέ μιά ἀνώτερη δύναμη, ἀντίχριστη βέβαια καί ἀσφαλῶς ἀπάνθρωπη.

  • Ἀρχιμανδρίτης Σαράντης Σαράντος, «ὁ ταπεινός ἐξομολόγος τοῦ Ἀμαρουσίου»

    Πρωτ. Σταύρου Τρικαλιώτη,
    ἐφημ. Ἱ. Ν. Ἁγ. Παρασκευῆς Ἀττικῆς

    Ἐάν θελήσουμε νά δώσουμε ἕνα χαρακτηρισμό γιά τόν ἄρτι κοιμηθέντα μακαριστό πνευματικό μας πατέρα π. Σαράντη Σαράντο, νομίζω ὅτι ὁ πιό εὔστοχος καί περιεκτικός θά ἦταν: «ὁ ταπεινός ἐξομολόγος τοῦ Ἀμαρουσίου».

    Πράγματι, τόν χαρακτήριζε ἡ ἀληθινή ταπείνωση, ἡ ὁποία μόνο μέ τήν ταπείνωση τῶν συγχρόνων ἁγίων γερόντων μπορεῖ νά συγκριθεῖ. Ἦταν ταπεινός καί ἀθόρυβος. Μεγάλος καί συνάμα κρυπτόμενος. Λιγομίλητος καί οὐσιαστικός.

    Στήν ἐξομολόγηση σέ ἄφηνε νά ἀναπνεύσεις τόν ἀέρα τῆς ἐν Χριστῷ ἐλευθερίας. Σεβόταν τό ἀνθρώπινο πρόσωπο πού εἶχε μπροστά του καί μέ προσεκτικά καί φωτισμένα λόγια προσπαθοῦσε νά κάνει τίς πιό λεπτές καί διακριτικές παρεμβάσεις στήν προσωπικότητα τοῦ ἄλλου. Ποτέ δέν μιλοῦσε ὡς αὐθεντία. Ἡ χαρακτηριστική φράση πού πάντα χρησιμοποιοῦσε πρός τόν ἐξομολογούμενο ἦταν: «Νομίζω πώς πρέπει νά κάνουμε αὐτό ἤ ἐκεῖνο». Κατόπιν σέ ρωτοῦσε: «Ἐσύ τί λές, πῶς τό βλέπεις τό θέμα»; Δέν πίεζε, δέν τρομοκρατοῦσε «πνευματικά», δέν ἀπειλοῦσε «χριστιανικά». Ἀντίθετα, σέ ἔπειθε μέ τήν πραότητά του, τό ἱλαρό του βλέμμα καί κυρίως μέ τήν ἐν Χριστῷ βιοτή του. Ὅ,τι σοῦ πρότεινε, τό εἶχε ἐφαρμόσει ὁ ἴδιος στή ζωή του.

  • Παράδοση - Ἐκκοσμίκευση

    Ἀρχιμανδίτου Σαράντη Σαράντου

    Παράδοση - Ἐκκοσμίκευση

     

    (Α) Παράδοση

    Τριαδολογική Παράδοση

    Χαρισματικός, δυναμικός, Ἑλληνοχριστιανικός, δηλαδή Θεανθρώπινος ὁ ὅρος Παράδοση γιά μᾶς τούς Ἕλληνες Ὀρθοδόξους καί γιά ὅλους τούς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς κατ' ἐπέκταση.

    Μέ τόν ὅρο Παράδοση ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας δηλώνει  τήν ὑπερβατικότητα τῆς θείας ἀγάπης τῶν Τριῶν προσώπων τῆς Ἁγίας Τριάδος.Αὐτή ἡ ἀγάπη ἀναλύεται σέ δημιουργία ἀπό τό μηδέν ὅλων τῶν ὁρατῶν καί ἀοράτων κτισμάτων πού βλέπουμε ἤ πού ἐννοοῦμε μέσα στόν κόσμο μας. Ἀλληλοπεριχωρούμενα καί ἀλληλοομονοοῦντα καί ἀλληλοαγαπώμενα τά Τρία πρόσωπα τῆς Τρισηλίου Θεότητος, πάνσοφα δημιουργοῦν τά πάντα, καί τέλος τόν ἄνθρωπο, ἀρχικά ἕνα, τόν Ἀδάμ, μετέπειτα καί τήν Εὔα ἀπό τήν πλευρά του γιά βοήθεια καί διαδοχή τοῦ γένους τῶν ἀνθρώπων. Παραδίδεται σ' αὐτούς, στό πρῶτο ζεῦγος, στό ὁποῖο συγκεφαλαιώνεται ὅλη ἡ ἀνθρωπότητα, ἡ ἀλληλοπεριχώρηση, ἡ ὁμόνοια, ἡ ἐν ἀγάπῃ δημιουργικότητα, ὡς χαρίσματα "κατ' εἰκόνα" τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ.

  • ΠΑΤΗΡ ΣΑΡΑΝΤΗΣ ΣΑΡΑΝΤΟΣ - ΟΜΙΛΙΑ Aρ. 153 ”ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ” 28-03-10

  • Τά ἠθικά καί κοινωνικά θέματα τοῦ καταλόγου και ὁ θεσμός τῆς νηστείας.

    Τοῦ ἀρχιμ. Σαράντη Σαράντου,
    ἐφημερίου τοῦ Ἱ.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου.

    Εἰσήγηση στήν ἡμερίδα τῆς 23ης Μαρτίου 2016 στό Στάδιο Εἰρήνης καί Φιλίας μέ θέμα «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος» (Μεγάλη προετοιμασία χωρίς προσδοκίες).

    PSarantisHmerSynodos

    Σεβασμιώτατοι,

    Σεβαστοί Πατέρες,

    Ἀγαπητοί ἀδελφοί.

    Εἷς ἐκ τῶν ἐλαχιστοτάτων πρεσβυτέρων τῆς Μίας, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας, ἐγώ ὁ λίαν ἰσχνόφωνος καί βραδύγλωσσος, καλοῦμαι νά μιλήσω γιά θέματα, τά ὁποῖα πλειάδες θεοφωτίστων ἁγίων Πατέρων τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων καί ὄχι μόνο, θεοπνεύστως καί μέ ἀσύλληπτη ἁγιοπνευ­ματική, καί οἱ πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν καί μέ ἀφθο­νοῦσαν τήν θύραθεν σοφία ὅρισαν, ὑπεραφθονούσης μάλιστα καί τῆς μακροτάτης καί φιλοστοργοτάτης αὐτῶν ποιμαντικῆς ἐμπειρίας.

    Σᾶς παρακαλῶ νά δεχθεῖτε τήν εὐτελέστατη αὐτή προσωπική μου κατάθεση, πού ἐπιτείνει ἡ ὑπόμνηση τοῦ προλόγου τοῦ πρώτου θεολογικοῦ λόγου τοῦ ὁσίου Πατρός ἡμῶν Συμεών τοῦ Νέου Θεολόγου λέγοντος: