Ἡ Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν γιά τήν ἐπίσκεψη τοῦ Πάπα Φραγκίσκου στήν Ἑλλάδα

Ἡ Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν ἐκφρἀζει τή λύπη της καὶ τή διαμαρτυρία της γι’ αὐτήν τήν ἐπίσκεψη πού βαραίνει μέ τή σκιά της τόν ἤδη πληγωμένο ἑλληνικό λαὸ. Οἱ Ἕλληνες στήν καθημερινότητά τους ὑφίστανται πιέσεις ἐξ αἰτίας τῆς τυραννίας τῶν μνημονίων, τῆς φτώχειας καὶ τῆς ἀνεργίας ἀπό τή μιά, κι’ ἀπό τήν ἄλλη ἀπό τά αὐστηρά ὑγειονομικά μέτρα πού τούς περιορίζουν καί τούς στεροῦν στοιχειώδεις ἐλευθερίες. Ἀσφαλῶς οἱ ἀσφυκτικές αὐτές συνθῆκες δέν βρίσκουν διέξοδο μέ τήν παρουσία τοῦ Πάπα, πού ὑπενθυμίζει σέ ὅλους μας τό πνεῦμα τῆς ἀνελευθερίας καί τῆς πολλαπλῆς τυραννικῆς αὐθεντίας πού βιώνουμε.

Παρακαλοῦμε τούς ἀρχιερεῖς τῆς Ἐκκλησίας μας, τόν κλῆρο καί τόν λαό μας νά δείξουν μέ τή στάση τους ὅτι δέν θέλουν κανενὸς εἴδους κοινωνία μ’ αὐτόν πού ἐκφράζει καί προωθεῖ τόν θρησκευτικό ὁλοκληρωτισμό. Μ’ αὐτόν, ὁ ὁποῖος, ὅπως γράφει ὁ Ντοστογιέφσκυ, ὑπέκυψε στόν τρίτο πειρασμό τοῦ Χριστοῦ - «πάντα σοι δώσω ἄν πεσὼν προσκυνήσεις μοι»-, καὶ ὁ ὁποῖος μέ τό «ἀλάθητό» του δυναστεύει τούς πιστούς τῆς Δυτικῆς «ἐκκλησίας». Δυστυχῶς οἱ λεγόμενοι Διάλογοι ὀρθοδόξων καί παπικῶν, ἐδῶ καὶ χρόνια, δέν ἔχουν πλέον ἀντικείμενο τά θέματα πίστεως, ἀλλά τήν ἀναγνώριση τοῦ παπικοῦ πρωτείου. Ἡ ὑποχωρητικότητά μας ἐκλαμβάνεται ἀρχικά ἀπό τόν Πάπα ὡς ἐξοικείωση τοῦ λαοῦ μας μέ τήν ἐδῶ παρουσία του, στή συνέχεια ὡς διάθεση συμφιλιώσεως καί τέλος ὡς ἕνα σκαλοπάτι πού ὁδηγεῖ στή σταδιακή ὑποταγή στήν παπική αὐθεντία.

Θά πρέπει νἀ σταθοῦμε ὅλοι ὑπεύθυνα ἀπέναντι στήν παπική πρόκληση. Ἡ κυβέρνηση, οὕτως ἤ ἄλλως ταγμένη σέ ἕνα σαφῆ ἀντορθόδοξο προσανατολισμό, ἄς ὑποδεχθῇ τόν Πάπα ὡς ἀρχηγό τοῦ κράτους τοῦ Βατικανοῦ. Ἐμεῖς ἄς ἀντιπαρέλθουμε μέ ἀδιαφορία τήν ἐπίσκεψη τοῦ Πάπα ἔχοντας τό βλέμμα μας στραμμένο στήν Ὀρθοδοξία μας, τήν μοναδική ἐλπίδα γιά μᾶς καί ὅλο τόν κόσμο.