Όταν η μαγεία βαφτίζεται ιατρική και ο Ιατρικός Σύλλογος προβάλλει αποκρυφιστικές θεραπείες

ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ
ΘΕΣΠΙΔΟΣ 11,  ΜΑΡΟΥΣΙ, ΤΗΛ.  210 8025211
esΑυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. • www.orthros.eu

Πολύς θόρυβος δημιουργήθηκε τις τελευταίες μέρες γύρω από εναλλακτικές «ιατρικές» μεθόδους και κατά πόσον αυτές έχουν κάποια αποτελεσματικότητα ή είναι επικίνδυνες για τους ασθενείς.

Εδώ και αρκετά χρόνια, περίεργες πρακτικές κυρίως από την Άπω Ανατολή ή ακόμα και την αρχαία ινδιάνικη παράδοση, παρουσιάζονται ως αποδεκτές από την επιστήμη. Σαμανικές «θεραπείες», βελονισμός, υπνωτισμός, ρέικι, mindfulness, κβαντική «ιατρική», ομοιοπαθητική «ιατρική» κλπ έχουν εισβάλει και στην Ελλάδα, κατακλύζοντας κάθε γωνιά της χώρας με τις «επαναστατικές θεραπείες», με τις οποίες θησαυρίζουν επιτήδειοι εκμεταλλευόμενοι τον ανθρώπινο πόνο. Οι μέθοδοι αυτοί διαφημίζονται ανεμπόδιστα στο διαδίκτυο ακόμα και με ταμπέλες, σε σημείο που αναρωτιέται κανείς αν υπάρχει γειτονιά που να μην έχει ένα νεοεποχήτικο «θεραπευτήριο».

Οι επίσημοι φορείς, ήταν συνήθως αρνητικοί απέναντι σε εναλλακτικές μορφές ιατρικής, ωστόσο τα τελευταία χρόνια, παρότι αποποιούνται τις ευθύνες τους ενόψει της συζήτησης που άνοιξε με αφορμή το θάνατο δημοφιλούς καλλιτέχνη από «εναλλακτικούς» της σαμανικής «ιατρικής», όχι μόνο ανέχονται να πλασάρονται οι πρακτικές αυτές ως επιστημονικές, αλλά ενίοτε τις προβάλλουν και διαλέγονται μαζί τους.

Για παράδειγμα, ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών, στις 28/6/2023 πραγματοποίησε «ενημερωτική ημερίδα»^[i] με θέμα Ελληνική Ιπποκράτεια Ιατρική – Παραδοσιακή Κινέζικη Ιατρική, Ομοιότητες & διαφορές στην ιατροφιλοσοφική αναζήτησή τους, στην αίθουσα εκδηλώσεων του ΙΣΑ. Στην εν λόγω ημερίδα συμμετείχαν εκπρόσωποι της κινεζικής εναλλακτικής ιατρικής, η οποία παρουσιάστηκε με επιστημονικό μανδύα.

Η ίδια ημερίδα επαναλήφθηκε^[ii] στις 30 Σεπτεμβρίου 2024, με τη χρήση του αποκρυφιστικού συμβόλου γιν γιανγκ στην αφίσα, γεγονός που αποδεικνύει ότι η προβολή της κινεζικής εναλλακτικής ιατρικής δεν ήταν αποτέλεσμα μίας απροσεξίας ή μιας ατυχούς κρίσης της στιγμής, αλλά συνειδητή επιλογή των υπευθύνων.

Οι ψευδοϊατρικές αυτές πρακτικές, πηγάζουν από θρησκευτικές παραδόσεις της Άπω Ανατολής και είναι απόλυτα ενταγμένες σε αυτό το θρησκευτικό πλαίσιο. Κατά την ενάσκησή τους, εκτοπίζουν την ιατρική επιστήμη, υποσχόμενες θεραπείες με μαγικούς τρόπους.

Από την άλλη, η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά την ιατρική επιστήμη, ως δώρο του Θεού στον άνθρωπο. Πιστεύει στο θαύμα και στη δύναμη της προσευχής, χωρίς να παραβλέπει τη σημασία της κλασσικής ιατρικής, γεγονός που επέτρεψε την άνθιση της ιερής αυτής επιστήμης στο χριστιανικό κόσμο, σε αντίθεση με τις ανατολικές χώρες όπου επικρατούν τα μαντζούνια, οι βελόνες, και οι μαγικές τελετές τιθάσευσης της ενεργειακής αύρας του ασθενούς.

Δεν είναι τυχαίο, ότι δεκάδες ιατροί κοσμούν το αγιολόγιο της Εκκλησίας, οι οποίοι υπηρέτησαν την επιστήμη με σκοπό την ανακούφιση των πονεμένων, χωρίς να αποβλέπουν στις χρηματικές απολαβές, παρά μόνο στην τεράστια ηθική απολαβή της χαράς που αισθάνεται ο άνθρωπος ευεργετώντας τον συνάνθρωπο.

Η επιστήμη δεν καταργεί την πίστη, ούτε η πίστη ανταγωνίζεται την επιστήμη, όπως θέλουν να πιστεύουν ιδεοληπτικά όσοι εχθρεύονται τον χριστιανισμό. Οι επιστήμονες δεν θα μπορούσαν να παρέχουν τις πολύτιμες υπηρεσίες τους, αν δεν τους δινόταν η άνωθεν δύναμη και ο φωτισμός. Αν το ανθρώπινο σώμα δεν είχε τη νομοτέλεια που του έδωσε ο Πάνσοφος Δημιουργός, ώστε να μπορούν να συστηματοποιούνται τα σωματικά πάθη και οι θεραπείες τους.

Το πρόβλημα με τις εναλλακτικές ιατρικές δεν είναι μικρής σημασίας. Σε μία δοκιμασία της υγείας του, ο άνθρωπος γίνεται ευάλωτος και εύπιστος σε ό,τι πλασάρεται ως θεραπευτικό. Και ενώ σε αυτή τη δοκιμασία έχει περισσότερο ανάγκη την ιατρική επιστήμη, αλλά και τα όπλα της Εκκλησίας, προκειμένου να αντιμετωπίσει με γενναιότητα και ελπίδα το δύσκολο στάδιο της ασθενείας και να δρέψει τους καρπούς της υπομονής, οι επιτήδειοι του στερούν και τα δύο, κατευθύνοντάς τον σε σκοτεινά μονοπάτια που ανοίγουν το δρόμο στην ψυχική και σωματική καταστροφή.

Πράγματι, η καταφυγή σε τελετουργικές ιατρικές, πέρα από την αμφίβολη αποτελεσματικότητα και επικινδυνότητα, εισάγει τον ασθενή σε μία ενεργειακή φιλοσοφία, άκρως αντίθετη με τη χριστιανική πίστη και έτσι χάνεται και η πνευματική ωφέλεια από μία αρρώστια. Όταν δε, η «θεραπεία» είναι τελετουργική, πχ ρέικι, σαμανική «ιατρική», διαλογισμός κλπ συνιστά συμμετοχή σε μαγική τελετή, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ψυχή του ανθρώπου.

Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι ο Θεός έδωσε την ιατρική και αντίστοιχα ο διάβολος έδωσε τις εναλλακτικές ενεργειακές μεθόδους. Ο διάβολος δεν κάνει ποτέ καλό στον άνθρωπο, αλλά και αν κάνει προς στιγμήν μία «θεραπεία», το κάνει μόνο για να τον απομακρύνει από τον Θεό και άρα να τον καταστρέψει.

Είναι εντελώς παράλογη και ενδεικτική της ιδεοληψίας μέρους της επιστημονικής κοινότητας, η αντιμετώπιση της ορθόδοξης θρησκευτικής μας παράδοσης (η οποία δέχεται την κλασσική ιατρική) ως ξεπερασμένης, σε αντιδιαστολή με ξένες αρχαίες θρησκευτικές παραδόσεις, οι οποίες παρά τα εξόφθαλμα ανορθολογικά τους στοιχεία, αντιμετωπίζονται ως «προοδευτικά» και μάλιστα «θεραπευτικά» μέσα.

Η Εκκλησία διακρίνοντας ότι κάθε πτυχή της ζωής του ανθρώπου έχει πνευματική αξία, έχει ασκήσει τεκμηριωμένη κριτική κατ’ επανάληψη σ’ αυτές τις ψευδοϊατρικές μεθόδους μέσω των Πανορθοδόξων Διασκέψεων για τα θέματα των Αιρέσεων και της Παραθρησκείας, πράττοντας το καθήκον της, παρά τις σκληρές και άδικες κριτικές που ασκούνται, συνήθως από τους ίδιους τους επαγγελματίες της ψευδοιατρικής.

Τη στιγμή όπου ακόμα και ιατρικοί σύλλογοι «έκλειναν το μάτι» στις εναλλακτικές «θεραπείες», η Εκκλησία παρέμενε και παραμένει διαχρονικά με την Αλήθεια και το συμφέρον των ανθρώπων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ότι λίγες ημέρες πριν τον θάνατο του γνωστού τραγουδιστή, με τεκμηριωμένο άρθρο του, αγωνιστής ιερέας μέσα από ενοριακή ιστοσελίδα προειδοποιούσε για του κινδύνους της «κβαντικής ιατρικής»^[iii].

Όπως και σε άλλα αμφιλεγόμενα ζητήματα της επικαιρότητας, όταν λαμβάνει η Εκκλησία αρνητική στάση απέναντι σε μία πρακτική, το κάνει με γνώμονα το συμφέρον του ανθρώπου και μόνο. Όπως η μητέρα από αγάπη για τα παιδιά της, τα ενημερώνει για τους κινδύνους κάθε επικίνδυνης ενασχόλησης, ακόμα και αν τους γίνεται δυσάρεστη. Κανένας δεν βγήκε χαμένος ακολουθώντας την διδασκαλία της Εκκλησίας, ακόμα και στις μικρές λεπτομέρειες της ζωής.