«Περί θείων ὀνομάτων τοῦ Ἁγίου Διονυσίου Ἀρεοπαγίτου μέ ἑρμηνευτικά σχόλια τοῦ Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητῆ» No 16

Ἀποσπάσματα 2024-2025 ἀπό τό σεμινάριο Δογματικῆς «Περί θείων ὀνομάτων τοῦ Ἁγίου Διονυσίου Ἀρεοπαγίτου μέ ἑρμηνευτικά σχόλια τοῦ Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητῆ»
(Μέ τόν Παῦλο Κλιματσάκη)

Πῶς ὁ Θεός ταυτοχρόνως ἐνῶ ἑνώνεται ὡστόσο διακρίνεται;

Ἑνότητα καί διάκριση στόν Θεό σημαίνει ὅτι ὁ Θεός κατά τόν ἑαυτό του ὡς ὑπερβατικός, ὡς ὑπερούσιος, ὡς ὑπερφυής καί ἐξῃρημένος παραμένει σέ ἑνότητα μέ τόν ἑαυτό του καί ταυτόχρονα διακρίνεται, δηλαδή πληθύνεται. Ὄχι ὅτι γίνεται πολλοί θεοί. Πληθύνεται χωρίς ὁ ἴδιος νά ἐγκαταλείπει τήν ἐσωτερική του ἑνότητα. Πολλές φορές αὐτό πού διαβάζουμε μᾶς φαίνεται ἀντιφατικό. Ἀλλά ὅμως ἔτσι εἶναι!

Ὁ Θεός εἶναι ἀδιαίρετος. Ὡς Θεός καθ΄ἑαυτόν δέν βγαίνει ἀπό τόν ἑαυτό του. Εἶναι κρυφία θεότης. Ἀλλά βγαίνει ἀπό τόν ἑαυτό του ὡς ἄκτιστες ἐνέργειες. Καί ἔτσι ἀποκαλυπτόμενος ὁ Θεός μπορεῖς νά ἔρθεις σέ σχέση μαζί Του. Ὡς ἀκτίστου ὄχι ὡς κτιστοῦ. Ἑπομένως ἀφοῦ βγαίνει ὡς ἐνέργειες, μοιάζει σά νά πληθύνεται ὁ ἴδιος. Σά νά γίνεται περισσότερο ἀπό αὐτό πού ἦταν. Γίνεται περισσότερο τοῦ ἑαυτοῦ του, ἀλλά χωρίς νά ἐγκαταλείπει τόν ἑαυτό του. …Οἱ ἐνέργειες δωροῦνται τό εἶναι στά ὄντα. Δημιουργοῦν ὄντα. Ὁ Θεός δηλαδή δημιουργεῖ. Γι΄ αὐτό πολλαπλασιάζεται ἐκεῖνο τό ἕν. Χωρίς νά χάνει τήν ἑνότητά του.

Ἄς δοῦμε σάν σχετικό παράδειγμα τήν εἰκόνα τῆς λαμπάδας. Ὅπως μίας λαμπάδας τό φῶς δέν ἀπομειώνεται, ἐπειδή ἐξ αὐτοῦ ἀνάβουν ἄλλες, ἔτσι ὁ Θεός θά λέγαμε εἶναι ἡ λαμπάδα, ἡ ὁποία κατά τήν παραγωγή τῆς φλόγας τῶν ἄλλων λαμπάδων δέν ἀπομειώνεται σέ τίποτε καί δέν χάνει τήν ἑνότητά της. Δέν χάνει καί ὁ Θεός τίποτε ἀπό τήν οὐσία του γιά νά κτίσει, δημιουργήσει, ζωοποιήσει, σοφοποιήσει, ἁγιοποιήσει τόν κόσμο. Παρά τήν πρόοδο ἀπό τόν ἑαυτό του παραμένει ἑνωμένος καί πλήρης ὁ Θεός. Διότι εἶναι πάνω ἀπό ὅλα τά ὄντα. Μεταδίδει καί δέν μειώνει. Τό θεῖο παράγει ὄν χωρίς νά μειώνεται σέ κάτι.

Αὐτό εἶναι θαῦμα.