Αγαπητέ

κύριε Αλακιώτη

Διάβασα πρόσφατα στην ιστοσελίδα STEREA NEWS κείμενό σας, με αφορμή την συμπλήρωση πέντε ετών λειτουργίας του αποτεφρωτηρίου της Ριτσώνας, όπου περιγράφετε ως μακάβρια πράξη την εκταφή των νεκρών και καλείτε την Εκκλησία να επανεξετάσει την αυστηρή, όπως την χαρακτηρίζετε, στάση της στην επιλογή της αποτέφρωσης, εφαρμόζοντας την οικονομία και καταλήγετε ότι :

« Μια εκκλησία σύγχρονη θα πρέπει να είναι συμπονετική και παρηγορητική στους συγγενείς των νεκρών που επέλεξαν την αποτέφρωση και όχι τιμωρός».

Ἀποσπάσματα 2024-2025 ἀπό τό σεμινάριο Δογματικῆς «Περί θείων ὀνομάτων τοῦ Ἁγίου Διονυσίου Ἀρεοπαγίτου μέ ἑρμηνευτικά σχόλια τοῦ Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητῆ»
(Μέ τόν Παῦλο Κλιματσάκη)

Πόσο μᾶς ἀγαπάει ὁ Θεός; πόσο ἐμεῖς θέλουμε νά μᾶς ἀγαπάει;  & πόσο Τόν ἀγαπᾶμε ἐμεῖς;

Μία ἀπό τίς ἄκτιστες ἐνέργειες τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ ἀγάπη Του.

Ἄκτιστη χάρις ὅμως καί ἀγαπητική ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ  σημαίνει καί τό γεγονός ὅτι μᾶς δημιουργεῖ, μᾶς δίνει ζωή, λογική, καί μᾶς θεώνει. Ἑπομένως μιλᾶμε γιά ἐνέργεια οὐσιοποιό, ζωοποιό, λογοποιό, θεοποιό.

Η ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

κόβει τή Βασιλόπιτά της στήν Ἱ. Μονή Ἁγίου Θεοδοσίου τοῦ Κοινοβιάρχου στήν περιοχή τοῦ Ἁγίου Στεφάνου Ἀττικῆς

Θά προηγηθεῖ Ἑσπερινός στίς 5.00 & θά ἀκολουθήσει ὁμιλία μέ θέμα:

«Ὁ λόγος τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου ˝Εἰς τό Ἅγιον Βάπτισμα˝ καί ἡ σύγχρονη βαπτισματική ἐκκλησιολογία».

Ὁμιλητὴς: Βασίλειος Ἰ. Τουλουμτσῆς,

ὑπ. Δρ Δογματικῆς, Θεολογική Σχολή Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

Στήν ἐκδήλωση θά γίνει καί κλήρωση λαχειοφόρου ἀγορᾶς.

Ἡ παρουσία σας θά μᾶς δώσει ἰδιαίτερη χαρά!

(τηλ. Ἱερᾶς Μονῆς:  210-8140445)

Ἀποσπάσματα 2024-2025 ἀπό τό σεμινάριο Δογματικῆς «Περί θείων ὀνομάτων τοῦ Ἁγίου Διονυσίου Ἀρεοπαγίτου μέ ἑρμηνευτικά σχόλια τοῦ Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητῆ»
(Μέ τόν Παῦλο Κλιματσάκη)

Πῶς ἐξαρτᾶται ὁ ἄνθρωπος ἀπό τόν Θεό μέσα ἀπό τή σχέση τοῦ θεϊκοῦ «Ἐγώ εἰμί ὁ Ὤν» μέ τό ἀνθρώπινο «Ἐγώ εἶμαι (ὑπάρχω)»;

Ὅταν ὁ Μωϋσῆς ρώτησε τή φωνή πού ἄκουσε μέσα ἀπό τήν βάτο «ποιός εἶσαι ἐσύ πού μοῦ μιλᾶς;», πῆρε τήν ἀπάντηση «Ἐγώ εἰμί ὁ Ὤν», δηλαδή εἶμαι Αὐτός πού πραγματκά εἶναι. Ὁ Ὤν ἤθελε νά  δείξει στούς ἀνθρώπους ὅτι ἐκεῖνοι δέν εἶναι πραγματικά· εἶναι, ἐπειδή τό θέλει Ἐκεῖνος νά εἶναι. Σάν νά ἤθελε νά μᾶς πεῖ ὅτι ὑπάρχετε, ἐπειδή Ἐγώ θέλησα νά ὑπάρχετε. Αὐτό εἶναι τό κρίσιμο σημεῖο ἀφετηρίας πού συνιστᾶ τήν τοποθέτησή μας πρός τόν Θεό. Νά καταλάβουμε δηλαδή ὅτι εἴμαστε, ἐπειδή ὁ Θεός θέλει νά ὑπάρχουμε. Ἀπό μόνοι μας δέν εἴμαστε.